Cava de’ Tirreni, Archivio dell’Abbazia della SS. Trinità, A. M., perg. D, 16 (ed. Muratori, Antiquitates, Diss. XVIII, col. 991)
source date: [959 (?) April] [Gli elementi cronologici sono discordanti: il 25 anno di princi
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Nos Gisolfus divina protegente clementia princeps gentis Langobardorum pro amore omnipotentis Dei et salvatione animæ nostræ, concedimus in ecclesia Sancti Maximi, sita intus hanc nostram Salernitanam civitatem a domino Guaiferio principe bisavio meo, de aquario antiquo nostræ reipublicæ pertinente, constructo intus hanc civitatem, hoc est quantum retinet de ipsa fistula, et usque totam terram prefatæ ecclesiæ, quae est a suptus ipsam ecclesiam, qualiter conciatum et edificatum est, cum omnibus suis pertinentiis et cum vice de via et andita sua. Pariterque et concedimus in iam dicta ecclesia de aqua, quæ decurrit per ipsum aquarium usque ipsam fistulam tantum ut iusta ratione sufficiat rectoribus ipsius ecclesiæ pro illorum utilitate, et omni tempore ipsa aqua decurrat per illud, quod de ipso aquario in ipsa ecclesia concessimus absque cuiuscumque contrarietate. Et hæc omnia a modo et in perpetuum sint de ipsa prænominata ecclesia eiusque rectores, et pars ipsius ecclesiæ habendum, possidendum, et omnia inde et ibidem faciendum, quod et qualiter voluerint, et ipsa aqua, ut dictum est, semper decurrat de ipsa fistula per ipsum aquarium usque in ipsam terram praedictæ ecclesiæ, et neque a nostris iudicibus, comitibus, castaldeis, neque a quibuscumque agentibus habeant rectores vel pars eiudem ecclesiæ de predicta nostra concessione aliquam contrarietatem, sed semper illud securiter habeant, et faciat exinde, ut prælegitur, quicquid voluerint. Hæc autem fecimus per rogatum domni Petri venerabilis abbatis ipsius ecclesiæ in anno vigesimoquinto principatus nostri, de mense aprilis, indictione II.

Editions: Muratori, Antiquitates, Diss. XVIII, col. 991 (source of the text reproduced here). Document summaries: Schipa 1887 [1968]*, n. 21, p. 747 [255]*.

Taviani Carozzi 1991, II, pp. 1135-1136.

Il preceptum è emesso dal principe longobardo di Salerno Gisulfo I. L'abate Pietro è attestato tra il 958 e il 959, nonché in un altro diploma emesso dal principe Gisulfo I nel marzo 959.