Cava de’ Tirreni, Archivio dell’Abbazia della SS. Trinità, perg. III, 112 (ed. Codex Diplomaticus Cavensis, II, 368, pp. 210-211)
source date: [981 May] [Salerno] [984 September]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine Domini. Septimo anno principatus domni nostri Paldolfi gloriosi principis, mense magius, nona indictione. Ego superius dictusPaldolfus domini gratia princeps, filius vone memorie domni Paldolfi gloriosi principis declaro, quoniam ante os annos domnus Gisolfus et domna Gemma qui fuerunt vir et uxor, gloriosi principes adfiliaberunt me sibi in filio et tandem donaberunt et confirmaberunt mihi per firmam scriptionem que aput me retineo, omnes res suas in illo ordine, sicut eadem scriptio est continentem, que ante subscriptos notarios et testes hostedi. Nunc quidem congruum michi est de rebus ipsis quos mihi ab ipsis domnus Gisolfus et domna Gemma pertinet, donare exinde Guaimari comiti filio Imperatorii, et Guaiferio comiti et thesaurario filio quondam Guaimari; et palamfacio ego mulier nomine Gaitelgrima domini misericordia principissa uxor istius domni Paldolfi gloriosi principis, quoniam alio die nostre copulationis traditum est mihi ab isto viro meo quartam partem ex omnibus rebus eius per meum scriptum morgincahp, et congruum est mihi eandem donatione per consensum et volumtatem predicti viri mei, in cuius mundium me subiacere palamfacio, et una cum illum perficere. Hidcirco ego superius nominatus Paldolfus domini gratia princeps et ego mulier nomine Gaitelgrima domini gratia principissa unianimiter parique consensum vone nostre volumtatis per anc cartulam nos iamdicti vir et uxor donamus adque ad semper abendum confirmamus vobis iamdictorum Guaimario et Guaiferio dilectis parentibus nostris de rebus nostra de Tusciano ulter ipso flubio quas nobis ab ipsis domnus Gisolfus et domna Gemma, ut diximus, per as fines et mensuria: a meridie fine bia puplica, que pergit super litorem maris: ab occidente fine alia bia, que ascendit a mare ab ipsa sala nostra: de super a septemtrionem fine alia bia: a pars orientis fine ipsa Pedoclosa et qualiter descendit et coniungit in suprascripta priore bia; et mensurare illut fecimus da ipsa bia da mare et usque ad ipsa bia, que est a septemtrionis mensuratum per ipsa bia que est a parte occidentis, et qualiter badit et revolbit ipsa bia et sunt passi mille quadingentos, et ipse passus abuit pedes quinque et medium, et ipsum pedem talem fuit, quantum ista cartula est in capite lata. ec vero predicta res per iamdictas fines et mensurias cum omnibus infra se abentibus omnibusque suis pertinentiis et cum bice de bia sua trasactibus nomine et a fundito eos vobis iamdictorum Guaimario et Guaiferio donabimus; unde nullam nobis aut cuiquam hominibus, vel in quabis partibus exinde restitit aut diximus remanere sortionem, set, sicut diximus, inclitum eos tibi donabimus ad securiter ac firmiter amodo et semper vos vestrisque heredibus illut abendum, dominandum, possidendum et omnia inde faciendum quod volueritis, absque omni nostra nostrorumque heredibus contrarietate vel requisitione. unde pro confirmandam et stabiliscendam ac nostra donatione, secundum legem recepimus a vos nominatis Guaimario et Guaiferio launegilt pannum sericum unum. finitoque launegilt ipsum aput nos ea ratione, per vona comvenientia obligamus nos vir et uxor et nostris filiis et heredes amodo et semper predicta nostra donatione, ut diximus, vobis vestrisque heredibus antistemus et defensemus da omnis homines, cui vel ubi per nos illut vel exinde datum, aut obligatum, seu tingnatum, vel manifestatum paruerit, et qui pro nostris partibus vobis vestrisque heredibus exinde emiserint qualescumque causationes. si autem, sicut dictum est, taliter eos vobis non defensaberimus, aut si nos nostrisque filiis et heredes quomodocumque per qualecumque ratione quesierimus illut vel exinde vobis vestrisque heredibus tollere, aut contrare seu remobere, vel aliquas causationes vobis inde preposuerimus; tuc primum omnium questio et causatio nostra modis omnibus sit exinde tacita et bacua, et ad compositiones siamus nos nostrisque heredibus obligati ad componendum vobis vestrisque eredibus mille auri solidos constantinos, et, sicut dictum est, per inbitis illut vobis defensemus. de aliis vero hominibus non queratis nos inde auctores abere, set vice nostra potestatem abeatis, cum quale monimen et rationem inde abere potueritis, in omnibus inde causare et finem facere et eos vobis defensare. Et tibi Totoni notario scribere iussimus in sacro nostro palatio. Ego Iohannes comes. Ego Maio.

Editions: CDC, II, 368, pp. pp. 210-211 (source of the text reproduced here). Document summaries: Schipa 1887 [1968]*, n. 29, pp. 750 [257]*.

http://alim.dfll.univr.it/Notarili/alimnot.nsf/DPR/24632465FBC60C92C1257332002CD1D4!opendocument&vs=DPR

Si tratta di una carta di donazione con la quale Pandolfo II, figlio del Capodiferro e principe longobardo di Salerno, insieme a sua moglie Gaitelgrima, donano ai loro parentes, il conte Guaimario filio di <Guaiferio detto> Imperator e il conte e thesaurario Guaiferio del fu Guaimario, i loro beni personali de Tusciano ulter ipso flubio. La carta è trascritta in un documento del settembre 984 attestante la controversia tra i fratelli Guaimario e Guaiferius del fu conte Guaiferio e Guido figlio del conte Guaimario, ad faciendum inter se finem de rebus illa de locum Lirino et Tusciano. Il notaio Toto è noto soltanto per la redazione di carte private (Pratesi 1958, p. 200).