Federici, Codex, I, pp. 820-822 (Mezzetti, Le carte, vol. 2, n. 43, in preparazione)
source date: [1064 December 24] [Ravenna]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine Domini. Temporibus Henrici regis filii quondam Heinrici imperatoris anno octavo, die vigesimaquarta mensis decembris, indictione secunda, Ravenne. Dum adesem ego Wido Dei misericordia Ravenas tabelio in antica mansionis Sergi de Tederaldo ibique mecum viri qui is nominibus nominantur, idest Ingizo de Rorolius, Bonizo filius eius, Bonus filius de Leone tabellio, Petrus qui vocatur de Martinus, Walterius et alii; in nostrorum omnium presentia accepit virgam manu sua Sergius de Tederado, iamdictus dedit eam in manum Widonis monachi monasterii Sancte Marie quod vocatur in Pomposia, spondens obligavit se suosque filios et heredes de terra et vinea cum omnibus ibi pertinentibus, quas habuit per enfiteusim a predicto monasterio, posita in massa Maseoli, quas Sergius monasterio vendidit; quod neque ipse neque suis filiis et heredibus neque aliqua persona ab eo summissa vel summittenda predicto monasterio neque illius abbati neque rectoribus ipsius monasterii obediencia que res nec eos inquietabit neque damnum illi inde faciet vel ad placitum conducet. Et si omnia supradicta non observabunt sed contra facere presumserint, obligavit se daturum et compositurum cum suis filiis et heredibus abbati aut rectoribus ipsius monasterii auri uncias sex et soluta pena, sponsio et obligatio maneat firma. Eo tamen tenore si prenominatum monasterium Pomposie dictam terram unquam recuperabit, enfiteosin olim facta a Sergio debebit ipsum monasterium illi habere et tenere firmam. Et ipse aut sui filii et nepotes qui terram recuperant debebunt reddere prefato monasterio quindecim libras denariorum Veneticorum. Quos modo dictus Wido monachus sibi coram testibus pro illius terre sponsione et obligacione dedit. Hoc factum est sub die menseque et indictione supradicta secunda, Ravenne.

Mezzetti, Le carte, vol. 2, doc. 43 (in preparazione).

Mezzetti, per la sua edizione delle carte di Pomposa, si rifà in parte a una serie di copie di tradizione incerta realizzate da Federici nel XVIII secolo (Federici, Codex, I, pp. 820-822, da A perduto).