Federici, Codex, II, pp. 54-60 (Mezzetti, Le carte, vol. 2, n. 131, in preparazione)
source date: [1105 October 31] [Verona]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei eterni. Ab incarnacione domini nostri Iesu Christi millesimo centesimo quinto, secundo kalendas novembris, indictione quintadecima, in ecclesia et monasterio beatissime virginis Dei genetricis Marie qui dicitur Ponpossa, hubi nunc presenti tempore domnus Geronimus venerabilis abbas, custodes atque rectores ipsius monasterio necnon rectore esse videtur et ibi multas rex ha bonis hominibus delegate sunt. Nos quidem in Dei omnipotentis nomine domina Gisla filia quondam Bossoni comitis seu Maginfredus qui Maltolito vocatur, mater et filio, qui sunt habitaturis in loco Runko, qui professi sumus nos ambo qui supra mater et filio lege vivere Salicha, seu michi consenciente que supra Gisla supradicto Maginfredus qui Maltolito dicitur et Bossoni germani filiis meis et subtus confirmantes, libenti animo et mea bona spontanea voluntatem, sine ulla vim pati, offertoris atque donatoris in iamdicta heclesia vel monasterio, propterea diximus: quisquis in sanctis hac venerabilibus locis ex suis aliquot contulerit rebus, iusta Hoctoris vocem in hoc seculo centuplum accipiet et insuper quod melius est, enim vitam posidebit oeternam. Ideoque nos quem supra Gisla et Maginfredus, mater et filio, donamus atque offerimus in predicto monasterio nostram porcionem atque divisionem de capella una, que est consecrata in honore Sancti Mathei, una cum modicum de terra, cum casa terranea ibi prope supradicta heclesia et curticella insimul tenentem, huna cum accessione foris per porta usque in via, andandi et veniendi, qui est posita in civitate Verona prope porta Sancti Zenonis seu et de foris eadem civitate Verona, omnibus rebus illis qui iacet infra comitatum vel episcopatum, in montibus vel planiciis, de quantum inventum est vel inventum fuerit que a predicta heclesia et capella per qualecumque modum pertinere videtur per ceteris locis, cum libris et paramentibus et a nostra porcione pertinentibus. Omnia in integrum concedimus nos qui supra mater et filio eidem domnus abbas per iamdictam cartulam ofersionis de turre que est posita ibi prope supradicta heclesia, secundum illum ius quod nos habemus, ut ipsi faciant desubtus quicquid exinde fuerit obpurtunum. Que autem supradicta nostra porcio de iamdicta heclesia et capella cum predictis rebus et omnia ut supra dictum est iuris vestri superius dictis, una cum accesionibus et ingresoras seu cum superioribus et inferioribus suis, qualiter supra legitur in integrum ab hac die in predicto monasterio Sancte Marie donamus atque offerimus, pro remedio anime nostre vel parentorum nostrorum, ut iste domnus abbas simul cum monachis, qui in predicto monasterio ordinati fuerint, modo vel pro temporibus habeant ipsa capella cum omnia pertinencia, ut supra dictum est, ad eorum usum et subtum de abate habatem usque in perpetuum, pro anime nostre ut supra dictum est, ab omni homine hominem defensare promiserunt; quod si defendere non potuerimus aut si vobis exinde aliquot per quovis ingenium subtragere quesierimus, tunc in duplum eadem offersio, ut supra legitur, vobis restituamus sicut per tempore fuerit melioratis aut valuerit, sub extimacione eisdem rebus in consimilibus locis. Et insuper pena stipulacionis nomine, quod est multa auro obtimi uncias viginti, argenti ponderas quadraginta et quod repecierint nichil vindicare valeamus. Sed presens hanc cartulam ofersionis omnique tempore firmam et stabilis inconvulsa et inrevocabilis permanead, sine omni contradictione hominum, cum stipulacione. Si quis vero quod futurum esse non credimus, si nos ipsi quem supra mater et filio seu nostris heredibus ac pro heredibus seu quislibet obposita persona hominum, qui contra hanc cartulam offersionis ire quandoque temtaverimus aut eam per quavis ingenium infragere voluerit, tunc a limitibus ecclesiae extraneis eficiantur, cum Nathan et Abiron cum Iuda traditore habead damnacionem in die iudicii. Et a bergamena cum ostrementario de terra levans pagina Iohannes notarius tradita scribere rogavi. Actum in supradicta civitate Verona; feliciter. Signum manum supradicta domina Gisla et Maginfridus qui Maltolito vocatur, mater et filio, qui hanc cartulam offersionis fieri rogaverunt ut supra.Signum manum supradicto Bosonis in hanc cartulam offersionis a supradicta genitrice consensi et manu sua posui ut supra. Signum manibus Arnulfo, Wido seu Bernardo viventes lege Salicha testes. Signum Rusticus, Albericus, Bono Wido testes. Ego Iohanes notarius rogatus qui hanc cartulam offersionis scripsi post tradita complevi.

Mezzetti, Le carte, vol. 2, doc. 131 (in preparazione).

Mezzetti, per la sua edizione delle carte di Pomposa, si rifà in parte a una serie di copie di tradizione incerta realizzate da Federici nel XVIII secolo (cfr. Federici, Codex, II, pp. 54-60, da A perduto).