Federici, Codex, II, pp. 168-174 (Mezzetti, Le carte, vol. 2, n.156, in preparazione)
source date: [1112 May 22] [Verona]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine domini Dei eterni. Anno ab incarnacione domini nostri Iesu Christi millesimo centesimo duodecimo, undecimo kalendas iunii, indictione quinta. Ecclesie et monasterio beatissime Sancte virginis Marie de loco Pumposie, in qua presenti tempore domnus Teuzo abba ipsius monasterii preesse videtur et ubi multe res a bonis hominibus delegate sunt, ego quidem in Dei omnipotentis nomine Vuido filius quondam Mazili abitator in civitate Verona prope Clavega, qui professo sum ex nacione mea lege vivere Langobardorum, offertor et donator ipsius ecclesie et monasterii Sancte Marie, presentibus presens dixi: quisquis in sanctis ac in venerabilibus locis ex suis aliquot contulerit rebus, in hoc seculo centuplum accipiat et insuper, quod melius est, vitam possidebit eterna. Ideoque ego supradictus Vuido, cum consensu Giselberti et Ardicii fratrum meorum, dono et offero in predicta ecclesia Sancte Marie pro remedio animarum nostrarum et quondam supradicti Mazili genitoris nostri, hoc est casalem unum cum duobus casis paladiciis super se abet et curte et orto et vitibus et terra arratoria, totum insimul tenente cum campis sex de terra aratoria que pertinet ad predictum casalem iuris mei, que iacent in finibus et in comitatu Veronensi, in valle Provianense, in vico Castrorupto, locus ubi dicitur Cornaledo; et est predictum casalem totum laboratum per Adam filium quondam ... quantum ipse Adam abet et detinet et laborat ex parte mea et mihi supradicto Vuido advenit per successionem et hereditatem ex parte iamdicti Mazili genitoris mei in predicto loco Castrorupto, per singulas locas tam in montibus quamque et in planiciis, cum omnibus rebus que ad ipsum casalem pertinet, cum predictis campis omnia in integrum. Que autem supradictum casalem cum omnibus rebus quas supra legitur et ad predictum casalem pertinent iuris mei supradictis, una cum accessionibus et ingressibus earum seu cum superioribus et inferioribus suis, qualiter supra legitur, in integrum ab ac die in eadem ecclesiam et monasterium Sancte Marie Pumposie, dono et offero pro remedio anime mee et supradicti Mazili genitoris mei et omnium parentorum meorum. Et faciat exinde iamdicto monasterio vel cui pars predicto monasterio dederit, a presenti die proprietario nomine quicquit voluerint aut providerint sine omni mea et heredum meorum contradicione, de abate in abbate et de sacerdotibus in sacerdotibus, usque in perpetuum pro anima nostra mercede. Et iste domnus abbas insimul cum monachis et fratribus qui in predicto monasterio modo sunt vel qui pro temporibus ibi ordinati fuerint talem potestatem abeant exinde de predictis rebus ad regendum et gubernandum seu et disponendum ad proficum monasterii, sicut de aliis rebus ipsius monasterii facere visi sunt secundum Deum quomodo melius potuerit sine omni contradiccione hominum, pro anima nostra mercede. Si quis vero quod futurum esse non credo, si aliqua persona magna vel parva surrexerit que contra hanc cartam offersionis quam mea bona voluntate cum consensu supradictorum fratrum meorum fieri rogavi ire quandoque tentaverint aut eam per colibet inienium infrangere voluerint, tunc a limitibus ecclesiarum extraneus eficiatur et cum Iuda traditore cui Dominus intinctum panem porexerit abeat damnacionem ante tribunal in die iudicii. Hanc enim cartam offersionis sicut supra legitur omnique tempore firmam et stabilis permaneat atque inrevocabilis sine omni contradiccione hominum pro anima nostra mercede. Actum in supradicta civitate Verona; feliciter. Signum manus + supradicti Vuidonis, qui hanc cartam offersionis fieri rogavit ut supra. Signa + + per manuum imposicionem supradictorum Gilesberti et Ardicii fratrum supradicti Vuidonis, qui in ac carta offersionis consenserunt et manum suam posuerunt ad omnia supradicta. Signa + + + + + pro manuum imposicione Riprandi comitis et Vuiberti, patris et filii, et Gilesberti et Ambrosii et Aldoni germanuum et boni de bona fide testes vivente lege Langobardorum. + Ego Bonifacius notarius rogatus qui hanc cartam offersionis scripsi et post tradita complevi.

Mezzetti, Le carte, vol. 2, doc. 156 (in preparazione).

Mezzetti, per la sua edizione delle carte di Pomposa, si rifà in parte a una serie di copie di tradizione incerta realizzate da Federici nel XVIII secolo (cfr. Federici, Codex, II, pp. 168-174, da A perduto).