Milano, Archivio di Stato (MGH DD Ko II, pp. 75-76, n. 62)
source date: [1026] [Piacenza]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individue trinitatis. Chuonradus dei gratia rex excellentissimus secundum voluntatem dei salvatoris nostrique liberatoris. Quicquid confirmationis et proprietatis ad ecclesiarum dei sanctorumque suorum exaltatione prebuerimus, id nobis ad aeterne beatitudinis bravium et secularis vitae profectum esse profuturum verissime credimus. Igitur omnium sanctae dei aecclesiae fidelium nostrorumque presentium scilicet ac futurorum agnoscat universitas, qualiter nos pro dei omnipotentis amore et pro anima amitae nostre Adheleidis imperatricis augustae et ob remedium animae nostre parentumque nostrorum, rogante domno Mauro venerabili abbate, suo cenobio ad honore sancti Salvatoris haud procul a menibus Ticinensis urbis fundato per hoc nostrum regale preceptum, prout iuste et legaliter valemus, confirmamus, quemadmodum ad antecessores meos preceptali auctoritate confirmata sunt, omniaque eiusdem venerabili loco donata collata et oblata sunt tam de largifluo dono memoratae amite nostre quam etiam aliqua inscriptione cartarum aliorum hominum, cum castellis cortibus servis ancillis aldianibus et aldianis capellis oratoriis villis mansis campis vineis pratis pascuis silvis montibus vallibus planiciebus aquis aquarumque decursibus piscationibus molendinis terris cultis et incultis ripis portibus, verum etiam cum omnibus, de quibus venerabili coenobium iuste investituram habet vel habuit ex ea die, qua prefata serenissima imperatrix monachos ibi constituit. Confirmamus quidem et firmissimam traditionem largimur eidem monasterio domini Salvatoris monasterium sancti Anastasii una cum curte Olonna, Montecelli, Aufenengo, Erbaria, Basiligutiam, Frisinariam, Pastorianum, Riuoceruinum, Tullianum, Puizolum, Centascum, Noue, Urba, Marinco, Corianum cum omnibus pertitentiis suis, castellum da Bosco, Felegariolo, terram de Petro Albesano, terram quam tenuit Liutaldus cum manso de Pelenzona, Armentaria, Blundi, Gagio, Lagussianum, Cassina, Cuguzuda, Garlascum cum districtum in circuitu duo miliarium una cum silva de Carbonaria, de quantum iam dictum monasterium per preceptum tenere videtur, Cauconate, viridiarium prope Palatinam portam et sancti Iohannis situm cum omnibus pertinentiis et adiacentiis suis tam infra civitatem Ticinensem quam extra, Garfiniana, Uicolongo, Bissione, cellam sancti Nazarii, Uirgemini, Mauratica, Melaria. Insuper monasterium sancte dei genitricis Mariae in loco Ponposa constructum, eum quibus ad eum pertinere vi videtur, vel etiam omnes salinas, quam in Comaclo ab supra scripto monasterio domini Salvatoris pertinere decernitur, seu in aliis omnibus locis, que iam dicto coenobio sancti Salvatoris pertinere cernuntur, illo in proprium corroboramus. Precipientes itaque iubemus, ut nullus episcopus dux marchio comes vicecomes castaldius nullaque regni nostri magna parvaque persona de rebus mobilibus sive immobilibus sive de qualibet terra disvestire idem monasterium sine legali iuditio presumat. Sancimus insuper et hac nostra regali auctoritate concedimus, ut, si contigerit, quod sepe accidit, quatinus abbas prenominati monasterii huius lucis habitaculum deserat, liceat monachos ex sinu eiusdem aecclesie quem meliorem viderint eligere in patrem, omnium episcoporum vel omnium mortalium contradictione remota, nec fas sit alicui monacho ex alio monasterio ad id transitum facere sine voluntate monachorum inibi deo servientium in perpetuum. Si quis autem huius nostrae promulgate auctoritatis et preceptis violator extiterit sive predicte aecclesie sancti Salvatoris minorationem facere aut in castellis villis vel aliquibuslibet locis eius aribergare, placitum sine eiusdem coenobii abbatis iussione ullatenus tenere aut aliquam angariam vel publicam functionem aut theloneum extorquere vel tollere aut monachos de aliqua re presumpserit molestare, sciat se compositurum auri cocti libras mille, medietatem camere nostrae ac medietatem abbati eiusdem monasterii qui pro tempore fuerit, et insuper, quod ei deterius est, cum Iuda traditore domini salvatoris nostri, in cuius nomine iam dictum monasterium constructum est, eternis deputetur incendiis. Ut autem verius credatur hoc preceptum nostra auctoritate peractum, presentem paginam manu propria, ut videtur infra, corroborante sigillo nostro iussimus insigniri. Signum domni Chuonradi (M.) serenissimi regis. Hugo cancellarius vice domni Haribonis archiepiscopi et archicancellarii recognovit. (SI. D.) Datum anno dominicae incarnationis mileximo XXVI, indicione VIIII, regni vero domni Chuonradi secundi regnantis II; actum Placentiae; feliciter.

MGH DD Ko II, doc. 62, pp. 75-76.

Corrado II conferma Pomposa a S. Salvatore.