Nonantola, Archivio Abbaziale, Pergamene, III.5
source date: [861 June 3] [Ostiglia (Mantova)]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

+ In nomine domini nostri Iesu Christi. Imperante domno nostro Lodohvvico magno imperatore anno imperi sui undecimo, die tercio de mense iunio indicione nona. Per anc pagina livellis do adque trado ego Petrus abbas de monesterio Nonantolas tibi vero Ursoni libero hominem, idest pecia una de tera ..3.. aradoria qui est positas in Ostilia, qui pertenit da parte ipsius monesterio, in tantum in quantum ante os dies per Arreperto rectam fuit, ipsa peciola tinente uno caput in fluvio Pado, alio caput in gagio, de alio latus Domenico, de alio latus Luvolam, ipsa peciola do tibi vel ad tuis heredis, et ego colonus vel meis heredis ibidem super resedere repromito, lavorare et meliorare debeat sine fraude vel nelicto, livellario nomine, usque ad annis nomero viginti et nove. Et reditum exinde persolvere repromito ego colonus vel meis heredis ad parte ipsius monesterio aut ad eius miso quid supervenerit de omnium laborem quem ibidem Dominus laborantibus dederit: de maiorimen cova quarta in campo, legumen modio quarto in area, menudo modio quinto in area, lino magna quarta. Esenio vero per omni anno dinarios quatuor et ipso esenio datum et conpletum sit in misa Sancti Martini. Operas vero per omni anno manibiles die sex et ipsas operas facere debeat in Ostilia cum annona domnica; per tempore mesis vel vindimias miso domnico cum onore sussipiendum et sucepta faciendum repromito; sic tamen ipso censum vel reditum colonus vel eius heredis cum suo dispendio vegere debeat ad cellam nostra in Piscaria et consignare repromito ad miso domnico nam alio nullam. Ego patrono vel mei sucepsores te suprascripto colonus nec ad tuis heredis nullam superinponere debeamus nisi qualiter superiuscriptum est. Pena vero inter nobis stetit qui non conpleverit vel permanserit in eo homnia qualiter superius legitur, et certe aparuerit veritas, tunc conponat pars partis ubi culpa respeserit ad ilia parte qui in sua fidem permanserit pena nomine solidos viginti et nove, pos pena soluta pagina in sua maneat firmitatem. Duos livellos uno tinore scriptis ad omnia suprascripta. Acto Ostilia, feliciter. Et de orto et de rapas et fasiolis unde non redatis. Signum (S) manus. Signum (S) manus. Signum (S) manus.

ChLA 89, n. 14.