Parma, Archivio di Stato, Diplomatico (Drei, Le carte III/2, pp. 482-3, n. 631)
source date: [1187 November 6]
edition published: 2021
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Lis erat inter dominum Gandulfum monasterium Sancti Sixti e dominum Paganum de Arcellis et dominum Arnaldum atque Iacobum et Bergondium atque Gandulfum et Tucium et Azonem atque Bernardum et Arduynum Pertutium et Azonem procuratores iamscriptorum dominorum ab eis in iudicio constitutos. Dicebat namque prefatus abbas curiam de Cotrebia supradicto monasterio pertinere et ius mittendi camparios et coligendi campariciam in illa curia habere asserens curiam de Cotrevia tenere usque in Treviam Vetulam sicut indicat illa Trevia et Raganella atque rivus Milierius usque in Padum et usque in stratam Romeam. Quare predictis dominis non licere dicebat neque ius mittendi camparios in ipsa curia habere nec coligendi camparitiam de terris positis infra iamscripta confinia curie. Ad hec suprascripti domini respondebant dicentes Cotreviam non esse curiam et si esset iamscripto monasterio nullo modo pertinere et ideo abbatem non habere ius prohibendi quominus possint et debeant ponere camparios et tollere campariciam in terris positis infra iamscripta confinia et maxime de terris eorum quas ibi habent vel ab eis tenentur firmiter. Preterea dicebant quamvis constaret curiam iamdicto monasterio pertinere quod licebat eis ponere camparios et custodire terras suas positas infra iamscripta confinia, ad quod probandum quod Cotrevia sit curia et quod teneat sicut suprascripta confinia indicant et quod consuevit mittere camparios et colligere pro ipsa confinia campariciam iamdictus abbas plura privilegia ostendit et multos testes introduxit. His igitur et aliis auditis Manfredus Rondana et Grimerius Codeporco atque Gerardus de Andito consules iusticie per ea que videtur et audietur et conscilio accepto virorum prudentium dixerunt Cotreviam curiam esse et iamdicto monasterio eam pertinere et ius mittendi camparium et tollere campariciam pro iamscripta confinia monasterium habere. Quare pronunciaverunt per sentenciam non licere neque ius esse iamscriptis dominis mittere comparios nec tollere campariciam pro ipsa confinia et iamdictos dominos condemnaverunt. (S. T.) Iohannes de Suzano notarius.

Zaninoni 2001.