Parma, Archivio di Stato, Diplomatico, Diplomi imperiali (MGH DD Ko II, p. 365, n. 264)
source date: [1038 March 20] [Perugia]
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

In nomine sancte et individue Trinitatis. Chuonradus divina favente clementia Romanorum imperator augustus. Cunctorum liquido fidelium sancte Dei ecclesie nostrorumque presentium scilicet ac futurorum noverit industria, quod nos ob interventum ac petitionem Gisle imperatricis nostre scilicet dilecte contectalis nostrique imperii consortis et Heinrici regis nostre amantissime prolis et nostri fidelis episcopi et cancellarii per hanc preceptatem paginam abbatie Sancti Sixti, cui preest Adeleida venerabilis abbatissa, concedimus confirmamus et corroboramus illa omnia, que habentur et scripta sunt in illo precepto, quod nostri antecessores imperatores videlicet Karlomannus et Ludoicus precibus et interventu Angilberge eiusdem Karlomanni sororis et Ludoici uxoris eidem Placentino cenobio fecerunt et confirmaverunt, scilicet liberam et privatam potestatem agricolis et pinsionariis prelibati monasterii concesserunt; et sicut intra urbem Placentinam vel circum vias publicas ad ipsius monasterii fines dilatandos vel quandoque muniendos dederunt et veluti universos aque ductus in ipso comitatu Placentino ad profectum iam dicti monasterii adiecerunt, ita concedimus confirmamus et corroboramus, eo scilicet ordine, ut predictum monasterium habeat teneat atque dominetur, et nullus eiusdem loci agricolas vel pinsionarios inquietare presummat. Cui insuper nostra preceptaria auctoritate liceat, cum voluerit, sicut supra dictum est, ad profectum monasterii stratas Placentine urbis perfodere intus vel foris et aque ductus aut veteres reformare aut novellos instituere aut quos voluerit in alteram partem transmutare, sine omni publice partis contradictione; sed ita scilicet pontibus aut aliis instrumentis ipse vie parentur, ut euntes et redeuntes transire possint. Si quis igitur huic nostro precepto contraire aut obviare voluerit, sciat se compositurum auri probati libras centum, medietatem kamere nostre et medietatem prefato monasterio. Quod ut verius credatur et diligentius ab omnibus observetur manu propria roborantes presentem paginam sigilli nostri impressione iussimus insigniri. Signum domni Chuonradi Romanorum (M) imperatoris augusti. Kadelohus cancellarius vice Herimanni archiepiscopi et archicancellarii recognovit (S). Datum XIII kal. apr., anno dominice incarnationis MXXXVIII, indictione VI, anno domni Chuonradi regnantis XIIII, imperii XIII; actum iuxta Perusium in monasterio Sancti Petri, feliciter amen.

MGH DD Ko II, p. 365, n. 264; Drei, Le carte II, n. 65.

È da notare che Angelberga è qualificata come sorella di Carlomanno (di Baviera) – forse già nell'XI secolo esistevano incertezze circa il suo albero genealogico? Oltretutto, qui Carlomanno è qualificato come imperatore, ma sappiamo che fu solo re.