Parma, Archivio di Stato, Diplomatico (MGH DD Math, pp. 192-194, n. 64)
source date: [1101 March 29] [Nel 1101 correva la quinta indizione, non la nona; secondo gli
edition published: 2022
availability: Metadata and texts are released as Creative Commons, Attribution-ShareAlike 4.0 (CC BY-SA 4.0) (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/)

Matildis Dei gratia si quid est. Dum in dei nomine ecclesiarum curam iuxta potestatis vires divinitus nobis collatas quondam cum nostris fidelibus haberemus et aliquas merito inibi canonice conversantium fratrum a secularium iugo et iniqua oppressione liberas reddere cogitaremus, Joannes archipresbiter et fratres ecclesię sancti Petri de Guarstalla nostram clemenciam precibus adeuntes et de quorundam fidelium nostrorum molestatione predictę ecclesie terras noviter et antiquitus ab indigenis attributas impediencium plurimum conquerentes postularunt a nobis super hac re fieri scriptum ad nostre anime memoriale perpetuum nostra auctoritate suffultum, multorumque procerum ac baronum testimonio comprobatum. Quorum petitionibus annuentes iunctanter fieri iussimus quod eos iuste postulasse credimus. Notum itaque fieri volumus omnibus nostre potestatis fidelibus tam presentibus quam futuris prefatam ecclesiam sancti Petri in Guarstalla a beate memorie Berengarii regis voto per Dominicum Carimannum fabricatam et ab eodem rege decentissime dotatam, nec non summo pontifici sancte recordationis Gregorio quinto traditam consecrandam et canonice ordinandam sub nostre nos defensionis custodia suscepisse et ab omnium secularium potestatum, oppresione, vel molestatione cum suis omnibus appenditiis liberam reddidisse: ita etiam ut si aliquo tempore prenominatam Guarstallę curiam alicui pro feudo vel alio modo voluerimus impendere, ecclesiam, eiusque bona, tam in terrarum, quam ceterarum possesionibus, nullius potestati, nisi summo pontifici et regi velimus perpetuo subiacere. Terras autem undecumque usque hodie aquisistas et in futurum iuste ac legaliter acquirenda sicut prelibata ecclesia usque modo habuit et possedit, ita deinceps remota omnium molestatione perpetuo habeat et possideat. Rogamus igitur, atque rogando percipimus, ut nullus deinceps dux, marchio, comes, vicecomes, gastaldio, nulla maiore, minorve persona contra id quod superios dicimus, ecclesiam, vel eius bona sine legati iudicio audeat in aliquo molestare, vel terras, seu decimas nostri feudi usque hodie acquisitas, vel in antea acquirendas auferre, vel diminuere. Si quis autem, quod absit, huis nostre institutionis scriptum temerarie, aut in aliquo infringere temptaverit, quinquginta librarum argenti penam componat, medietatem predictę ecclesię et medietatem camerę nostrę. Hoc tamen scripto in suo semper robore permanente. Quod ut verius credatur et firmius habeatur proprie manus subscriptione firmamus. + Matilda Dei gratia siq uid est ss. Ego Paganus Romane Ecclesie diaconus cardinalis ss. Ego Ardericus iudex interfui et ss. Ego Pallus palatinus iudex interfui et ss. Act. apud Guarstallam an. ab inc. Domini millesimo CI, IIII kal. aprilis, ind V p.m Frugerii archipresbiteri et cappellani. T.t fuerunt Belencio, Lanfrancus, Arduinus de Palude, Girardus de Gornazzano, Rozo gastaldio.

MGH DD Math, n. 64, pp. 192-194; Drei, Le carte III, n. 3, pp. 5-6.

Drei considerava questo documento originale, cosa che i monumentisti contestano (sulla base, anzitutto, di considerazioni di carattere paleografico). Del testo esiste un secondo testimone: Città del Vaticano, Vat. Lat. 6197, fol. 354r-354v (sec. XVII).